beelden in hout, vrouwen en ferraries

image.jpeg

Stel je voor...
image.jpeg

Is kijken niet genoeg? Oke... je groeit op in een huis waar een sculptuur staat, je vraagt je waarschijnlijk niet af of je het mooi vindt. Het is er gewoon. Je wordt wakker, staat op, loopt langs het beeld en gaat ontbijten. Op weg naar school loop je er weer langs. Elke dag weer. Wat betekent dat beeld dan voor je? Het maakt onderdeel uit van je directe omgeving, eigenlijk van jou zelf.

Dit is precies het verschil tussen kijken en ervaren. Je moet het beeld bezitten om de ervaring te hebben. Je kunt naar een museum gaan daar een sculptuur zien en er van genieten of bij je vrienden het schiderij boven de bank bewonderen, maar dat is wat anders dan werkelijk een beeld te ervaren. Dat kan alleen als het bij jou in huis staat.

Het beeld krijgt betekenis! Namelijk jouw betekenis.Je bent zelf de kunstenaar geworden. De originele maker van het beeld is slechts intermediair, hij verbeeld je toekomst, je dromen.

ferrari

Je kunt naar een ferrari kijken, het een prachtig design vinden en alles weten over de motor... maar de auto werkelijk ervaren, beleven, zit ‘m in het rijden. Dat ervaar je pas echt als je de auto hebt gekocht.

Elk beeld van mij komt met een geheim. Dat geheim onthul ik je als je het beeld hebt aangeschaft. Jij als koper bent de enige die het geheim kent!

vrouwen

Mijn werk gaat over vrouwen. Vrouwen vind ik het mooiste en meest intrigerend op deze aardkloot. Ik kijk graag naar ze. De vormen, de verhoudingen, ik kan er geen genoeg van krijgen. Ook ‘nature’ zoals de engelsen het karakter treffend omschrijven fascineert me. Hoe ze denken, dingen doen en waarom. Kortom; hoe ze in het leven staan. Dit is de basis van al mijn verbeeldingen. Ik hou van ‘woman and their nature’

Ook al dit vrouwelijke zit in de man naar mijn beleving. Welliswaar soms goed verstopt... De man wordt aanzienlijk interessanter als hij wat vrouwelijker wordt. Hij gaat dan bv praten. Verteld over zijn gevoel en durft kwetsbaar te zijn. Vrouwen zijn daar over het algemeen beter in getraind dan wij, de mannen. 

Mijn beelden verhalen over mijn manier van kijken naar vrouwen en mannen en de relatie daartussen. Voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie. Hoe gaan we met elkaar om. En wat zegt dat over onszelf? 

Niet dat ik overal een antwoord op heb maar deze onderwerpen boeien me, inspireren me. Ik denk er over na. En ze leiden als vanzelf tot beelden.

image.jpeg

't kind er tussen
image.jpeg

Neem nu bijvoorbeeld ‘Child in Between'. Het beeld dat bestaat uit drie delen. Elk deel bestaat uit drie vormdelen (twee vierkanten en een half vierkant.) Het enige verschil is de volgorde, het ritme, van de drie vormdelen. De drie delen staan voor respectievelijk, man, vrouw en kind. Het kind ligt er tussen. Het kind vertoont in vorm herkenning, lijkt op zowel man als vrouw. The Child in Between. Dat is fijn immers, veilig, vertrouwd en warm. Maar ook beklemmend. Je kan er niet uit, niet je eigen pad gaan. Beide kanten zitten in ons allemaal. Je bent zelf zowel kind als ouder!

Dit abstracte beeld - hoewel herkenbare delen; hoofd, lijf, voeten - gaat over ritme en dynamiek (van het leven). Niet alleen door de vorm maar ook door de vorm tussen de delen. Het is zowel een afgesloten geheel in het vierkant als een repeterende vorm.

Zo staat dit beeld voor veel meer dan je in eerste instantie zou zeggen.